Μόνο για Γιατρούς - Περιστατικό 13

Ο ασθενής Κ. Γ., 39, υπέστη βαρύ τραυματισμό άκρου ποδός σε τροχαίο ατύχημα προ 30ετίας. Οι πολλαπλές εμπεμβάσεις της εποχής κατάφεραν ώστε το άκρο να επιβιώσει, πλην όμως ασταθής ουλή λόγω πλημμελούς αιμάτωσης του δέρματος αποκάλυπτε κατά διαστήματα το πρόσθιο κνημιαίο τέντοντα.

Εικ.1.

Εικ.2.

Οι συχνές προσπάθειες του δέρματος να επουλωθεί αυξάνουν σημαντικά τις πιθανότητες εξαλλαγής. Οι δυο παραπάνω ιατρικοί λόγοι υπέρβαλαν τον ασθενή σε χειρουργική επέμβαση εκτομής της ουλής και κάλυψη του χειρουργικού ελλείμματος με μεταφορά ελεύθερου κρημνού. Ο κρημνός που επελέγη ήταν ο δερμομυϊκός κρημνός του ισχνού προσαγωγού μυός.

Εικ.3.

Εικ.4.

Η αιμάτωση του δέρματος πάνω από τον ισχνό προσαγωγό μυ δεν υποστηρίζεται ικανοποιητικά από τον κρημνό, αφού οι διατητρώσες συνίσταται σε τριχοειδή ο δε μυς είναι ολισθαίνων. Η προσεχτική παρασκευή και της περιτονίας του μυός περισσότερες διατητρώσες. Η επιλογή επισφαλούς αυτού κρημνού υπαγορεύτηκε από το γεγονός ότι η ύφη και το τριχωτό του δέρματος του θα ήταν αισθητικά πιο συμβατό στην περιοχή. Πράγματι, τμήμα του δέρματος δεν επιβίωσε, όπως φαίνεται στις τελικές εικόνες και μέρος του μυός καλύφθηκε με δερματικό μόσχευμα στη συνέχεια. Στις εικόνες φαίνεται η ουλή της δότριας περιοχής και το ικανοποιητικό αποτέλεσμα της λήπτριας περιοχής.

Εικ.5.

Εικ.6.

Κατεβάστε το PDF